آیا واقعاً ممکن است کودکی که سن پایین برای آن اوتیسم تشخیص داده شده است با بزرگتر شدن بیماری اش از بین برود؟

در تجزیه و تحلیل خون بند ناف، محققان به این موضوع پی بردن که افزایش سطح استامینوفن تا سه برابر خطر ابتلا به اوتیسم را افزایش خواهد داد. برای آشنایی بیشتر با ما همراه باشید.

اگر کودک شما مبتلا به اوتیسم تشخیص داده شده است، احتمالاً سوالات زیادی دارید. در این مقاله ، شما در مورد اوتیسم و اینکه چگونه می توانید به بهترین وجه به فرزند خود در مقابله با چالش های بزرگ شدن با اوتیسم کمک کنید، خواهید آموخت. با ما همراه باشید.

تغییرات ساده طراحی در خانه می تواند به ایجاد فضایی امن و آرام برای کودکان مبتلا به اتیسم یا مشکلات پردازش حسی کمک کند.

نحوه عملکرد ABA برای کودکان اوتیستیک چگونه است و هدف ، هزینه های درمان، مزایا و خطرات این روش چیست؟

آیا نگران این هستید که فرزند شما ممکن است دارای اوتیسم کم عملکرد باشد؟ مقاله ما به شما کمک می کند تا علائم اوتیسم شدید را درک کنید، برای کسب اطلاعات بیشتر اینجا را کلیک کنید.

اوتیسم اغلب منجر به ناتوانی قابل توجه و مادام العمر از بدو تولد می شود. این مقاله مروری بر برنامه های خدمات اجتماعی مربوطه برای افراد مبتلا به اوتیسم ارائه می دهد،با ما همراه باشید.

برای افراد مبتلا به اوتیسم، گفتار درمانی می تواند مهارت های ارتباطی آنها را تا حد زیادی بهبود بخشد، به خصوص زمانی که با درمان های دیگری مانند درمان ABA همراه شود. این درمان می تواند طیف وسیعی از مسائل را درمان کند، مانند کمک به کودکان در تشکیل جملات و درک مفهوم کلمات شخص دیگر.

آسپرگر زمانی از اوتیسم متفاوت شناخته می شد. اما امروزه تشخیص آسپرگر دیگر وجود ندارد. علائم و نشانه هایی که زمانی بخشی از تشخیص آسپرگر بودند ، اکنون تحت اختلال طیف اوتیسم قرار می گیرند.

مطالعات نشان داده که تقریبا 80 درصد از کودکان پیش دبستانی مبتلا به اتیسم مشکل خواب دارند. مشکلات خواب در کودکان مبتلا به اوتیسم دو برابر بیشتر از کودکان معمولی یا کسانی که دارای سایر مشکلات رشدی هستند، شایع است.

تقریباً یک سوم کودکان مبتلا به اتیسم دارای اضافه وزن شدید هستند ، در حالی که این میزان در کودکان با رشد معمولی حدود 13 درصد است. از دلایل این مشکل می توان به تمایل به کاهش فعالیت بدنی، تغذیه نامناسب و عارضه جانبی برخی از داروهای رفتاری اشاره کرد.

مشکلات حسی در افراد مبتلا به اتیسم شایع است و حتی در معیارهای تشخیص اختلال طیف اوتیسم نیز گنجانده شده است. مبتلایان می توانند به طیف وسیعی از محرک ها، حساسیت بیش از حد (واکنش بیش از حد) و حساسیت کمتر از حد (واکنش کم) داشته باشند.